zondag 30 oktober 2011

Herfst?

Vandaag in de tuin eens  rondgekeken en ik was niet de enigste die met een spiedend oog keek.
Hoog op het dak zat hij te kijken of er nog een hapklaar brokje in de tuin te zien was. Met zijn scherpe snavel kan hij dwars door het vijver folie prikken, dus heb ik deze schone jongen liever niet in de tuin.


Hoewel het herfst is staan er nog steeds bloemen in bloei en zie ik nog veel muggen boven de vijver dansen. Het is ook zacht weer en ik heb nog 1 plons gehoord dus er is nog een groene kikker wakker.

Kaatjeskruid en kamperfoelie staan nog in bloei. Helaas ook een jong dood juvenailtje gevonden en dat vind ik minder leuk. Hij heeft die de nachtvorst niet overleefd en ik hoop maar dat de rest van de juvenails veilig in winterslaap zijn.



Juvenailtje eind juli.

De bruine kikkers zijn al een tijdje niet meer te zien en ik vind het leuk om te laten zien dat er veel  kleur verschil is bij de bruine kikker. Je hebt rode, hele donkere en lichte kleur varianten. Ze zitten niet vaak  bijelkaar maar afgelopen zomer was dat wel het geval. Als je goed kijkt zie je ook een bastaard kikker.

   Er was dit jaar genoeg eten voor de kikkers, onder stenen vond ik aardig wat naaktslak eieren.



Ook heb ik dit jaar de kleine watersalamander gezien. De kleine watersalamander (Lissotriton vulgaris (synoniem: Triturus vulgaris)) heeft een grijs-, leem- tot olijfkleurige rug en flanken. Zijn buik is geel tot oranje met donkere zwarte vlekken. Tussen de flanken en de buik loopt nog een lichte, wit tot zilverige band. De kleine watersalamander kan tot 11 cm groot worden en is dus niet de kleinste salamander in Nederland (dat is de vinpootsalamander).
Mannetjes ontwikkelen in de voortplantingstijd een kam op de rug. In de landfase zijn zowel de mannetjes als de vrouwtjes eenvormig bruin. De larven zijn moeilijk te onderscheiden van die van de vinpootsalamander.

Verspreiding en leefwijze

De kleine watersalamander is de meest algemene salamander in Nederland. Hij komt veel voor in sloten en poelen (als deze niet te veel vis bevatten). De kleine watersalamander stelt weinig eisen aan zijn biotoop. Hij komt zowel voor in stadstuinen als in kleinschalige cultuurlandschappen en bos- en heidegebieden.
Het voortplantingsbiotoop bestaat uit allerlei soorten ondiep stilstaand en zwak stromend water. Het moet niet al te groot of beschaduwd zijn en wat onderwatervegetatie bevatten. De paartijd loopt vanaf eind maart tot juni, waarbij de piek in april en begin mei ligt. Het vrouwtje legt 100 tot 350 eieren die ze stuk voor stuk afzet aan waterplanten.










Tenslotte nog een mooie platbuik libelle.


Vrolijke groetjes Frog.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen